30-11-15

November 2015

  • Administrativa:
  • Goedkeur vorig verslag: de lichtsterkte op Pluto: lichtsterkte op Pluto is vergelijkbaar met aardse schemering net na zonsondergang – moet zijn “voor zonsondergang”.
  • Blaadjes van November zijn uitgegeven vòòr de verslagen beschikbaar waren. Dit was noodzakelijk omdat de lezing van Stijn Meuris héél kort na onze oktober-meeting viel.
  • Sterrenwacht: vloer is gestort. Afwerking kan aanvangen. Technische Dienst gaat werken zelf uitvoeren.
  • Lezing Stijn Meuris: inkleding inkomsthal: Projectie, kleurenfoto’s 120/80 en kijkerstand door Job, Lambert, Dirk en Franky….. Ondersteuning aan de bar door aanwezige leden Noorderkroon.
  • Lambert nam de notulen, Jo trad op als moderator.  Jo) Baanvlak van de 4 grote JupitermanenJan toonde opnieuw de presentatie van de lichtsterkte op Pluto. Jan werkte de presentatie verder uit en begint een believer te worden. Lambert heeft moeite met het “zien” van het licht op Pluto.Jo) Baanvlak van de Jupitermanen kan je doortrekken tot een schijf. Het baanvlak van de aarde kan in lijn komen met deze schijf en dan zien we bedekkingen van Jupitermanen. . Om de zes jaren zit de aarde in het baanvlak van de Jupitermanen en kunnen de manen elkaar bedekken (2x per Jupiteromloop).Brainstorm over de inrichting en opening van de archiefruimte.Technische Dienst werkt het gebouw af. We hebben geen datum wat betreft de start van de afwerking. We kunnen wel al nadenken over de inrichting van het gebouw. Zorg dragen voor genoeg elektrische punten. We dachten na over onderstaande punten:Inventariseren van archiefTafels, stoelen en rekken die extra nodig gaan zijnOpening met receptie. Jan informeert bij gemeente.
  • Educatief inrichten
  • Verhuizen 
  • Jan) Pluto + brainstormen opening archief
                                                                                                                                                             

Verslag van de vergadering 23 oktober 2015

Op de agenda hadden we een sessie “Astronomische begrippen verduidelijkt” staan. Bedoeling was om ieder van de aanwezigen een term te laten lanceren die dan door de aanwezigen verduidelijkt zou worden. We noteerden onderstaande termen:

Jan:        Albedo= licht-reflecterend vermogen van een willekeurig object.

Theo      Stellarium termen die links boven in de hoek verschijnen als je ene object aanklikt verduidelijkt

Paul;      Boogseconden, boogminuten: verdeling van een graad.

Gerard:  Hoe groot is de aantrekkingskracht van de zon?

Jo:          backlash +  sweetspot   +  diffractie-spikes

Dirk:       rood- en blauwverschuiving:   

Alle vragen werden vlot uit de doeken gedaan, telkens tot tevredenheid van de vraagsteller. Veel tekenwerk op het bord en leuke simulaties via Stellarium brachten licht in de verschillende thema’s. Een leuke interactieve formule die we zeker nog méér gaan toepassen!

Verslag van de kijkavond 23 november

 

De hele dag was het zwaar bewolkt. Toch werd er bij de weerberichten gemeld dat er tegen de avond enkele opklaringen te verwachten waren. Dat was genoeg om tegen 19h af te zakken naar de sterrenwacht.

Bij aankomst was er nog altijd veel bewolking. De wolken dreven met grote snelheid voor de maan door, en bij het inschakelen van het licht op de trappen bleek ook nog dat de elektriciteit was uitgevallen. Ruim honderd traptreden nadien bleek dat de elektriciteitskast niet open te krijgen was en dat de kijkavond moest doorgaan zonder elektriciteit.

Kort hierop kwam Paul naar boven en na nog even geduldig wachten trok de hemel volledig open. Gewapend met een zaklamp openden we de koepel. Zonder elektriciteit moesten we de vergrendeling van de kijker los zetten en met de hand te positioneren. De kijker werd op de maan gericht en het manueel bedienen lukte vrij aardig. De speling op de focuseerinrichting was helemaal weg en de maan stond mooi boven de vijver in een enorm groot open gat tussen de bewolking. Opvallend mooi was het diepe contrast waardoor in de kraters nog veel meer details te zien waren; het was gewoon een plaatje. We zochten de locaties die we door de kijker zagen terug op de maankaart en bleven zo met ons twee ruim anderhalf uur waarnemen. Dan trok  de bewolking plots de volledige hemel dicht.

Omdat voorspeld was dat we alleen nog maar regen en veel bewolking mochten verwachten, werd de kijker terug in positie vastgezet, de koepel gesloten en vergrendeld en sloten we deze korte maar zeer mooie kijkavond af met nog snel een lekkere tas koffie in het cafetaria.

                                                                                                                                             Jan

‘STIJN EN DE STERREN’

Anders dan andere jaren met Allerheiligen, werd dit jaar een voordracht ‘Stijn en de sterren’ aan de leden aangeboden. Er waren een zestigtal abonnees die de uitzonderlijk zonnige Allerheiligennamiddag opofferden om naar deze lezing te komen luisteren. Een voordracht die door Stijn Meuris in zijn opvallende stijl werd gebracht.

 

Bij het binnenkomen van de zaal werden de bezoekers in de inkom­hal verwelkomd door leden van de sterren­kundige vereniging ‘De Noorderkroon’, die bij deze gele­genheid enkele telesco­pen opstel­den en ander materiaal had­den op­gesteld, een presenta­tie verzorgden over hun activiteiten en en folders uit­deelden met algemene informa­tie over hun kring.

Om 15 uur verwelkomde Geert Stevens de aanwezigen en gaf eerst het woord aan Harrie Stienaers die bij deze gelegenheid officieel bekend maakte dat hij - omdat zijn gezondheid hem de laatste tijd parten speelt - een stapje terugzet en het voorzitterschap van de heemkundekring over­draagt aan Geert Stevens.

Hij vertelde hoe hij 28 jaar geleden mee aan de wieg stond van de heem­kundekring, hoe hij in 2000 het voorzitterschap van Adriaan Claassen overnam en hoe hij daarna, als enige overge­bleven pionier, de heemkundekring on­der zijn leiding verjongde en moderniseerde... Hij benadrukte dat een stapje terug geen definitief afscheid van de heem­kundekring betekent. Harrie wil zich nog zo lang mogelijk inzetten voor de heemkunde en deze actief blijven on­dersteunen. Na die bekend­making was het de beurt aan de gastspreker Stijn Meuris.

Met zijn speci­fieke stijl, gewa­pend met klas­sieke overhead­sheets, ver­trok Stijn met zijn verhaal vanaf de zon. De hete, on­herbergzame pla­neten Mercurius en Venus vond hij niet interessant, maar de Aarde daarente­gen is heel speciaal omdat het de enige planeet van ons zonnestelsel is met omstandigheden die le­ven mogelijk maken. Het is ook de eerste pla­neet vanaf de zon met een maan en die maan is bo­vendien het enige he­mellichaam dat ooit door de mens werd bezocht.

Op een ludieke manier stelde Stijn zich in de plaats van de astronauten bij de eerste maanlan­ding. Hij vroeg zich af hoe de tweede astronaut zich moet gevoeld hebben toen zijn collega van de ladder stapte en hiermee alle pu­bliciteit haalde. Erger nog zou hij zich gevoeld hebben als hij als derde as­tronaut rond de maan bleef draaien terwijl alle aandacht naar zijn collega’s ging…

Door de aanwezigheid van water op Mars, ziet hij deze pla­neet als mogelijk vluchtoord voor de mensheid, zodra het leven op aarde onmogelijk wordt. Veel verder dan Mars staat Jupi­ter, die zo groot is dat het bijna een mislukte zon is, en via Saturnus, Uranus en Neptunus be­reikte hij de rand van ons zonnestelsel…

 

Af en toe toetste Stijn het publiek over hun kennis van sterrenkunde. Hierbij stuitte hij op een zeer jeugdige bezoe­ker die iedereen verbaasde met haar grondige kennis. Omdat zij telkens op alle vragen feilloos kon antwoorden, mocht ze op ze­ker ogenblik niet meer ant­woorden, want daar zat misschien wel een jonge astronoom voor Meuris… al­leszins iemand met kennis van zaken!

Stijn vertelde nog dat de zon met haar planeten deel uitmaakt van een groep van ca 100 mil­jard sterren die we de Melkweg noemen. Dat er van dit soort sterrenstelsels ca 150 miljard gekend zijn en dat ongeveer de helft van alle sterren in die stelsels planeten hebben.

Stijn eindigde zijn voordracht met de overweging: “Als er zoveel sterrenstelsels zijn die elk weer uit miljarden sterren bestaan, zou er dan niet ergens anders nog leven mogelijk zijn?” Dit zullen wij echter nooit te weten komen door de gigantisch grote afstanden in de ruimte.

Het was een interessante voordracht, op een unieke manier ge­bracht, die achteraf toch veel posi­tieve reacties opleverde.

 

Tekst: Jan Hermans

 

11:41 Gepost door Lambert Beliën | Commentaren (0) |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.