07-10-15

September 2015

  

Kijkavond Perseïden op 14 augustus 2015.

 

 

Hevig onweer had op13 augustus flink huis gehouden in ons land en op verschillende plaatsen voor wateroverlast, blikseminslagen, hevige rukwinden en de nodige schade gezorgd.  Op 14 augustus, een paar dagen na het hoogtepunt van de Perseïden, stond voor de Noorderkroon een “kijkavond naar de Perseïden” op de agenda en als locatie was een open plek langs de weg “De Bouwelkes” afgesproken.

 De voorspellingen voor 14 augustus waren nog niet erg fameus. De hele dag wisselden bewolking en opklaring elkaar af. Tegen de avond was er veel hoge sluierbewolking en zelfs een nieuwe onweersdreiging was volgens de weersvoorspellingen niet uitgesloten. Omstreeks 20h00 was er dan ook al de nodige bezorgdheid bij onze voorzitter of deze jaarlijkse activiteit in 2015 zou kunnen doorgaan. Omdat de aanvang voor deze kijkavond gepland stond op 21h30 was er toch nog altijd een sprenkeltje hoop op opklaringen want in 1,5 uur kan er veel verbeteren.

 Om half tien waren Dirk en Paul dan ook al aanwezig bij de open vlakte aan de Bouwelkes. De temperatuur was nog behoorlijk hoog en het ging zeker niet snel afkoelen. Het terrein was begroeid met lage struikjes en lag er wel niet erg vlak bij. Hoge witte wolken zorgden ook nog altijd voor een beperkt kijkvenster. Nadat Paul het dak van zijn cabrio had afgesloten (mooi stukje mechaniek) installeerden we ons gezellig op de open plek naast de weg. Terwijl we luisterden naar de roep van de uilen en naar geluiden van andere nachtdieren speurden we de hemel af naar mogelijke vallende sterren.

 Een viertal flitsende Iridium-satellieten en enkele vliegtuigen - die door Paul werden geïdentificeerd - trokken af en toe onze aandacht, maar de Perseïden lieten zich niet meteen verschalken. Het was wel opvallend hoeveel verkeer er op dat late uur langs deze verlaten weg nog plaatsvond. We zagen in alle geval meer mensen langskomen dan Perseïden. Kijkend en babbelend over alles en nog wat werd het intussen half twaalf toen alle nog zichtbare sterren volledig werden afgedekt door een dikke wolkendeken. Omdat er zonder kijkvenster geen sprake meer was van Perseïden of vallende sterren trokken we, geladen met het nodige kleefkruid aan kousen en broek, noodgedwongen terug huiswaarts.

Ondanks de slechte weersverwachting, waardoor er dus ook maar een beperkte opkomst was, werd het toch nog een korte maar gezellige kijkavond.         

                                                                                                                                         Jan

 

Een tijd van gaan en een tijd van komen.

 

Zo was het idee en verlangen ontstaan om er weer eens met ons tweeën, lees Lambert Beliën en Job Beeren –astronomiegekken-  tussen uit te trekken en wel naar de locatie te Grandpre.
Na enig overleg hadden we een aantal datums afgesproken, de datum van 21-08-2015 leek ons (gezien de voorspellingen van het weer, twee keer een vette 9) de enige juiste.
Men moet overal rekening mee houden als men deepsky foto’s wil maken, zoals: geen maan, langere tijd donker, liefst droog weer en een grote portie zin om er tegen aan te gaan.
Ergens in de middag van 21 augustus ging ik naar mijn sterrenvriend Lambert om hem op te halen, we reden zelf ieder met eigen voertuig in verband met de hoeveelheid spullen die we mee moesten nemen.
Na enig gebabbel en goesting gingen we vertrekken richting Grandpre, een rit van pakweg drie uren. Onderweg een tussenstop, net voorbij Baraqeu de Fraiture of zoiets, in ieder geval in de buurt van La Roche in de Ardennen. Even bijbabbelen en de reis werd wederom hervat, om zo rond de klok van 17:15 te arriveren in Dun sur Meuse op ons verblijf in hotel: Rale des Genets genaamd,( Kwartelkoning) om te gaan in checken.
De spanning stijgt ook bij ontvangst door de uitbater, die meteen herkende waarom wij daar waren, en bevestigde zelf dat het een super nacht zou worden.Dus werden we nog gekker, zover we dat al niet waren. Om een uur of zeven gingen we richting locatie waar we de fotografie gingen uitvoeren, van het hotel uit een goede 30 km, om ergens op een pad tussen de weilanden in onze apparatuur op te stellen. Na dit gedaan te hebben moesten we gelukkig niet meer zolang wachten voor we de eerste sterren konden zien, en naarmate het donkerder en donkerder werd begint de adem te stokken, ongelooflijk wat een sterren en vooral een prachtige melkweg over ons heen langs het hemels firmament.
Lambert had een mooie lijst samengesteld van de objecten die hij wilde fotograferen, zelfs welk object op de beste tijd waargenomen cq gefotografeerd kon worden, bestaat er nog een beter scenario? Niet dus! Job vroeg of hij daar ook gebruik van mocht maken, geen probleem hij rukte zomaar een kopie van de lijst en overhandigde deze.
Maar ja, zelf deed ik er soms van afwijken om mijn eigen (favorieten objecten) te gaan fotograferen. Maar zoals Lambert is, heeft hij zijn lijst netjes volledig af kunnen vinken in de eerste nacht, en wat voor een nacht, zelf heb ik er nog nooit zo een mogen aanschouwen.
Onze mooiste kans was nu om de Helixnevel te fotograferen, op zich best een moeilijke opgave, maar de kans deed zich nu voor en dus moesten we maar een poging wagen, en hebben ze gewaagd.
Veel mooie nevels volgden, allemaal de moeite waard de een nog schoner als de ander, in ieder geval is eigenlijk de tijd te kort. De eerste nacht kunnen we zeker als geslaagd gaan beschouwen, en hopelijk zal nacht twee van hetzelfde kaliber worden. Na de nacht de dag, eerst een paar uurtjes geslapen, daarna het dorp verkennen, met mooie plaatjes van de omgeving, zeker bekend om de veldslagen gedurende de eerste wereldoorlog.
Dus van verveling geen spoor, terwijl Lambert ook al de eerste foto’s ging stacken
  in de latere middag. Ondertussen begrepen we dat de voorspelling van de volgende nacht geen waarde negen meer droeg maar een zes, dus dat was een tegenvaller, we hebben daar over een tijd gespeculeerd wat we gingen doen, ze voorspelden zelfs onweder te Grandpre.
Om nu dertig km te gaan rijden en een poging te wagen en daarna wederom te moeten inpakken, leek ons geen goed idee, dus besloten we om maar in de buurt van het hotel te blijven.
Eigenlijk ook niet erg want de locatie daar
  was zeker de moeite waard dat wisten we nog van een vorige keer, het enig storende hieraan was dat richting oost nogal storend licht aanwezig is, dat neemt zeker een stuk van de waarnemingshemel weg.
Maar daarom niet getreurd verder was de hemel perfect, iets minder donker, anders hoefden we geen dertig km te moeten rijden, maar dat namen we op de koop toe.
De voorspelde zes werd hier alsnog een negen, zij het, met zoals gezegd, iets minder donker, een tijd lang hebben we richting westen wat weerlichten gezien wat onze beslissing alleen maar goed maakte om in de buurt van het hotel te blijven.
Al met al was dit ook een zeer geslaagde nacht, de melk weg was ook wederom schitterend zichtbaar, met als gevolg dat we ook weer mooie objecten de revue konden laten passeren.
Rond de klok van vier uur, tegen dat het ging schemeren, hielden we het voor gezien, de slaap ging ons echt parten spelen en besloten we te gaan inpakken en te slapen.
Plan, eerst te slapen dan een lekker ontbijt om daarna huiswaarts te keren, met de wetenschap dat we bijzondere nachten in Grandpre hebben meegemaakt, zo ook hopend op goede resultaten na de bewerkingen thuis.
Hier zijn we wel een tijd zoet mee, zoveel materiaal om te bewerken, en dus met de gedachten de nachten weer herbeleven. Niets is mooier, als men zo met een hobby begaan bent, ook na de sessies van fotografie blijft men bezig.
Wat rest mij te zeggen, in ieder geval, zeker voor herhaling vatbaar, en een grote dank aan mijn kameraad Lambert Beliën voor de organisatie, en motivatie.

 

                                                                                                                               Job Beeren.

 

De jaarlijkse Noorderkroon reis 2015

 

Het is alweer enkele maanden geleden dat De Noorderkroon haar jaarlijkse reis maakten.  Zij die er bij waren, hebben kunnen ervaren dat het een geweldige uitstap was.  Al de andere leden en sympathisanten kunnen hier lezen wat ze hebben gemist.

 

De bus vertrok goed op tijd, voor een tocht van meer dan tweehonderd km., een lange reis. Om de tijd een beetje op te vullen, liet Michel Vandekerkhof een film zien van de vorige reis. De eerste halte was de koudwatergeiser van Andernach. Het bezoek begon met een interactieve tentoonstelling over de werking van de geiser en het vulkaan gebied van de Eifel. Daarna moesten we vlug de boot op, voor een tochtje over de Rijn naar het natuurgebied waar de geiser is. Onze Nederlandstalige gids was nog druk bezig met haar uitleg toen opeens met luid geraas de geiser in werking trad. Een geweldig spektakel, dat ruim tien minuten duurde, een water fontein van zestig meter hoog, hoger dan de kerktoren.

Daarna gingen we met de boot terug het bezoekers centrum. Tijdens de boottocht was er ook nog een lunch voorzien. Onderweg kwamen we ook langs de restanten van de Ludendorff brug (Brug van Remagen), !een oude spoorbrug over de Rijn, met een lengte van 320 m. en een middenboog van 154 m. De brug was gebouwd tijdens de eerste wereldoorlog, maar tijdens de tweede wereldoorlog was de brug erg belangrijk voor de bevoorrading van de Duitse Troepen. Jan Hermans vertelde de geschiedenis van deze brug, hoe deze eerst door de Geallieerden werd aangevallen, waarbij de Duitsers ze telkens weer wisten te herstellen. De brug viel weliswaar beschadigd, maar nog goed bruikbaar in de handen van de Geallieerden, waarna de Duitsers de brug probeerden te vernietigen. De volgende halte op onze reis was de Radiotelescoop van Effelsberg.

Deze telescoop, gebouwd in de periode tussen 1969 en1971, is met zijn schoteldiameter van 100 m. nog altijd de grootste van Europa. Een radiotelescoop is een heel gevoelig instrument, de bus mocht niet dicht bij de telescoop parkeren, maar een klein wandelingetje hadden we er graag voor over. We kregen ook nog een interessante uitleg over het Max Planck instituut die deze telescoop beheert en natuurlijk ook over de werking van de telescoop. We konden ook zien hoe de telescoop naar en nieuwe positie draaide, en we maakten ook even tijd voor de traditionele groepsfoto's. Daarna was het weer tijd om terug naar de bus te gaan voor de terugreis. Onderweg zijn we nog even gestopt om iets te eten, waarna de reis terug verder ging richting Achel. Het was een zeer interessante, geslaagde reis.

 

                                                                                                                                                                                               Dirk

 

11:26 Gepost door Lambert Beliën | Commentaren (0) |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.