30-05-15

ATT 2015, Essen - Duitsland

30-05-2015, de 31e ATT gaat van start! Job en Lambert zijn naar goede gewoonte weer van de partij. Omdat de oorspronkelijke locatie gerenoveerd wordt trok ATT naar een ander gymnasium.  Een kleinere locatie, wat als gevolg had dat het aanbod ook beperkter was. Het geheel deed dit jaar een beetje chaotisch aan, maar dat kon de pret niet drukken. Véél bekenden tegen gekomen en veel gesprekken aangegaan! Héél lang met Lucas Mesu en echtgenote gebabbeld, onze vrienden van Aquila  (weer) ontmoet, veel forumleden tegengekomen en vooral....weer intens genoten van alle nieuwigheden!

_DSC8064.JPG

_DSC8107.JPG

_DSC8115.JPG

22:00 Gepost door Lambert Beliën | Commentaren (0) |  Facebook | |

25-05-15

RACA 3

Nog enkele afbeeldingen, genomen tijdens RACA 3 door Job en Lambert:

2015-05-15 Bewerkte Markarians RACAIII (2).jpg

2015-05-15 Bewerkte NGC-4038 RACAIII.jpg

Markarian's Chain en NGC 4038, de Antenne, door Job

M27 10m RC.jpg

Coma cluster.jpg

M101 RC raca RC.jpg

M27, Coma-cluster en M 101  door Lambert

strailtrails without carlights-001.jpg

Space-art during RACA 3, Lambert

_DSC7797.JPG

Melkweg, single-shot  RACA 3

 

19:53 Gepost door Lambert Beliën | Commentaren (0) |  Facebook | |

21-05-15

RACA 3

Verslag van de driedaagse RACA 3 bij het Observatoire Centre Ardenne.

Hemelvaartweekend 2015, we hebben er naar uitgekeken! Op de agenda ,al ruim een jaar lang, de derde uitgave van RACA. RACA staat voor Recontre Astronomique Centre Ardenne en is dus een sterrenkundige bijeenkomst aan het Observatoire Centre Ardenne (OCA). Voor mij was het de derde RACA op rij, een thuiskomen! Samen met mijn beste astro-vriend, Job Beeren en  Pieter-Jan Dekelver vertrokken we op donderdagmiddag richting Grapfontaine. Aangekomen in Neufchateau was er, spontaan langs de weg, al een verwelkoming door Giles Robert, Chef Astronomique van OCA.   Nog meer hartelijkheid bij de aankomst aan de sterrenwacht: organisatoren Hillechien Prins en Damien Van Holm lieten ons weten dat “ons” plekje op de weide gereserveerd was! Snel de hele installatie opbouwen en hopen dat alles onder dak zou zitten voordat de regen zou toeslaan. Weervoorspellers waren somber, wij niet!

 Na het installeren was er een officiële briefing en kon het event van start gaan met eerst een bezoek aan de sterrenwacht.  OCA heeft enkele juweeltjes onder de koepels:  onder de 4.5m koepel  van het hoofdgebouw staat een 61 cm Planewave op een Mathis 750 GTOCP3-montering,  een andere, lagere  4.5m koepel huisvest een  LO 300mm MPT met een LO 125mm refractor. Los van het hoofdgebouw staat nog een sterrenwacht met een  4.5m koepel. Onder deze koepel  staat een Celestron C11, speciaal  aangepast voor rolstoelgebruikers, een ander gebouw  met een koepel van 3.2m is de thuisbasis van een C11 Ultima  2000 en er is een koepel die beschikbaar is voor kijkers van bezoekers (te reserveren). Een andere sterrenwacht herbergt dan weer een planetenkijker, kortom: het hele complex is een prachtverzameling, een walhalla voor een astronoom!

Na de rondleiding was het meteen tijd voor de eerste lezing: “La mythologie du système solaire” door Sylvia Pardi.  Omdat er nogal wat wind stond  verkozen wij om in onze tent te blijven om de boel in een beetje in de gaten te houden.

De eerste nacht was slecht, regen “a volonté”, net zoals de weersberichten voorspelden.  Op zich geen drama, er is bij OCA genoeg te doen. Er was een tentoonstelling over astro-schilderijen, er waren nieuwe vergaderzalen te ontdekken, het planetarium was klaar, de bar was open, kortom; genoeg te zien en te doen om je niet te vervelen! De eerste nacht in de tent was dan weer een cultuurschok; hoeveel plaats heb je in een slaapzak? Naar mijn mening  veel te weinig, wat maakte dat mijn eerste nachtrust niet optimaal was.  Swat…. de ochtend brak aan en het ontbijt (met heel goede koffie!)  stond klaar.  Ontbijten tijdens een RACA kan je van 08.00u tot 12.00u. s’ Avond is er een BBQ en bij bestelling zorgt men voor een heuse maaltijd. Heel goed geregeld en verzorgd. 

In de voormiddag een fikse wandeling met een officiële natuurgids om dan, na het middagmaal aan de slag te gaan met een reeks lezingen. Op vrijdag gingen we naar “Les èclipses  solaires” door Jean-Luc Dighaye, gevolgd door een uiteenzetting “A la recherche du ciel perdu – ou passer des vacances astronomique” door Philippe Mollet. De derde lezing van de dag werd gebracht door Pierre Patrick Rossillon; “Un voyage au pays des aurores”. Na de avond-BBQ bracht Raymond Lefèvre “les spendeurs du ciel austral” om dan het licht op groen te zetten voor de waarnemingen.

Omdat we halverwege de lezingen al zagen dat de weerberichten deze keer goed fout zaten en dat de zon serieus aan het doorbreken was, hebben we onze kaarten op het waarnemen gezet en dus enkele voordrachten moeten laten passeren (je kan al moeilijk alles volgen als je een nacht niet geslapen hebt, jammer!). De prioriteit ging nu even naar de kijkers en de afstelling daarvan. Klaar om de nacht in te duiken. En, wat voor een nacht…….. Pieter-Jan had zijn SQM-L meter op volle toeren draaien en pendelde tussen onze kijkerstand en de 60 cm Planewave.  De hemel werd aardedonker, verschillende DSO’s met het blote oog zichtbaar. Het geheel doorspekt met verschillende satellieten en meteoren, waarvan er één heel erg opviel. Extreem traag (seconden-lang zichtbaar), mooie gele kleur met afwisselende helderheidsschakeringen. Dit exemplaar werd door vele waarnemers gezien en met veel verwondering verbaal becommentarieerd. De  uren vlogen voorbij, de kijkers van het ene object naar het andere, het was werkelijk een topnacht! Pieter-Jan  had tijdens die nacht twee uren lang met de Planewave gewerkt, een sensatie wat die kijker zichtbaar maakt!  Het was een gezellig geroezemoes onder de grote koepels. Om 04.30u hielden we het voor bekeken want de schemering diende zich al aan. Nog snel de kijkers afgedekt, de chaos in de tent een beetje geordend, je moet tenslotte toch je stretcher ergens  zien te vinden en dan snel een paar uurtjes slapen om rond 10.00u  weer terug op te staan.

Op zaterdag herhaalt zich het geheel met, uiteraard, andere lezingen. Jean-Pierre Grootaert kwam helemaal vanuit Oostende naar OCA om een voordracht te brengen over “Astronauten en zelfbouwtelescopen”. Wat een gedreven man, wat een inzet voor de sterren kunde!  De lezing van Jean-Pierre werd gevolgd door een uiteenzetting van Bart Declercq, nog een vaste bezoeker van RACA. Bart bracht voor ons een uiteenzetting  “Using Firecapture for astronomical observations of Sun, Moon and Planets”. Een zeer gedetailleerde uiteenzetting met tal van demonstraties.  De voorlaatste lezing was weggelegd voor Emmanuel Jehin “TRAPPIST brasse le ciel à la recherche d’exoplanets et de comètes” Dat was dan weer een kolfje naar de hand van onze Pieter-Jan Dekelver. Na de avond-BBQ kon men de laatste lezing genieten: “Construire un gros diamètre, pourquoi pas?” door Anne de Klerck.

De laatste nacht was, vanwege de bewolking, helaas niet voor de waarnemers. We moesten het doen met één nacht….maar wat een nacht! Iedereen was het er over eens; zo een nacht, daar doe je het voor!  We besloten om de avond in de bar te slijten alvorens te gaan slapen. Op weg naar onze tent viel ons één ding op: niemand kon het pad “zien”, zo donker was het. 

Zondagochtend, 08.00u. We staan op, verfrissen ons en gaan ons laatste ontbijt nuttigen om dan alles te demonteren en de wagens te laden. RACA 3 zit er op. Voordat we vertrekken is er een hartelijk afscheid (tot snel weer) en dankbetuigingen aan de organisatoren. Het was top!!!

Onze enige bezorgdheid gedurende de ganse RACA was de opkomst voor dit event.  We hebben links en rechts al geïnformeerd wat de reden zou kunnen zijn dat er zo schamel gevolg gegeven wordt aan RACA. Ik wil hier toch een serieuze lans breken voor OCA en RACA. De inzet van de mensen ter plaatse is ongezien. Dit stijgt  ver boven hun taak uit. “Taalbarrière” hebben we al gehoord, ikzelf spreek heel schamel Frans, maar bij OCA is dat absoluut geen handicap; men is er perfect meertalig. Eén van de organisatoren is zelfs Nederlandse van origine! Dit gegeven en de hartelijkheid waarmee men ontvangen wordt is een kenmerk van hun doen en laten; alles voor de bezoeker, alles voor het geven van een thuisgevoel.

OCA te Grapfontaine, een toplocatie voor amateurastronomen, een toplocatie wat  infrastructuur betreft, een toplocatie met top-apparatuur en dit alles quasi in onze achtertuin.  Wij als amateurastronomen hebben hier een verantwoordelijkheid. Willen we dat een dergelijke prachtlocatie niet verloren gaat vanwege niet rendabel, dan moeten we dit initiatief dragen, moeten we het alle steun toewijzen  dat het verdient.  Het zou méér dan zonde zijn moest dit verloren gaan onder de noemer van “niet rendabel, dus besparen”.  We weten allemaal hoe het werkt tegenwoordig. Ikzelf zal geen kans laten liggen om telkens weer aanwezig te zijn tijdens de toekomstige RACA’s en andere gelegenheden.   

By the way;  de volgende  RACA (4) loopt van donderdag 5 t/m zondag 8 Mei 2016. Staat al lang in mijn agenda!  See you…..

                                                                                                                                                       Lambert Beliën

 

_DSC7424.JPG

test tfifid 2.jpg

opname Trifidnevel door Job Beeren

 

18:51 Gepost door Lambert Beliën | Commentaren (0) |  Facebook | |

17-05-15

RACA 3

Zondag, 17-05-2015; Lambert en Job zijn terug van RACA 3, méér dan tevreden over hun expeditie naar het Belgische Luxemburg. Zoals eerder gemeld trokken beide heren voor de derde keer op rij naar Observatoire Centre Ardenne voor de derde uitgave van RACA (Recontre Astronomique Centre Ardenne.  Zoals elke voorgaande editie was de Noorderkroon-delegatie als eerste ter plaatse en als eerste opgebouwd (voor de volledigheid; ook als allerlaatste weg). Dag 1 bracht enkel regen, de hele avond, de hele nacht. Op zich geen erg, want na de reis en het installeren is een vroege nachtrust méér dan welkom.

Dag twee brak aan. Een goed ontbijt met super-goede koffie en we waren wakker. Klaar voor de ene lezing na de andere, met tussendoor natuurlijk tijd voor een frisse pint en socialiseren. In de loop van de dag brak de hemel helemaal open en werden de kijkers volledig in orde gemaakt voor de nacht. Tegen de avond, na de laatste lezing nog een paar keer aangeschoven bij de BBQ en toen kon het feest beginnen!  Donker en kraaaaakhelder. We hebben gas gegeven tot 04.00u in de ochtend, toen werd het al schemerig. Nog even melden dat we een zeer mooie meteoor gezien hebben; héél traag (seconden lang zichtbaar), een horizontaal traject, een zacht gele kleur met afwisselt licht-donker-licht-donker. Heel speciaal!

Dag drie deden we alles nog eens over, behalve dat het niet opklaarde. We hebben dan maar een ganse avond in de bar gezeten en daar een goeie fles wijn naar de andere zijde geholpen. Natuurlijk alles doorspekt met astronomische thema's. Op zondagochtend hebben we, na het ontbijt, de hele boel gedemonteerd, in de auto geladen en na een hartelijke ontbinding de terugreis aangevat. RACA 3 was voor ons een groot succes!  Wij maken ons nu al op voor de vierde editie. Nog iemand goesting om mee te gaan?  Is méér dan een aanrader!              Lambert & Job

 

Onderstaande foto's zijn van onze opstelling. Méér foto's (en ook heel zeker die van Job) zullen één dezer dagen gepost worden.

_DSC7458.JPG

_DSC7440.JPG

_DSC7410.JPG

 

19:13 Gepost door Lambert Beliën | Commentaren (0) |  Facebook | |

03-05-15

Enkele foto's van de Jaarlijkse reis.

Onze voorzitter was zo vriendelijk om een hele rits foto's van de jaarlijkse reis te posten. Hieronder, in afwachting van het verslag, een selectie van de beelden die Dirk bij elkaar geschoten heeft:

boottocht.jpg

museum andernach.jpg

geiser andernach.jpg

remagen brug.jpg

effelsberg schotel.jpg

schotel detail.jpg

schotel groepsfoto.jpg

19:35 Gepost door Lambert Beliën | Commentaren (0) |  Facebook | |

verslagen Maart 2015

 

  • Administrativa

     

  • Rectificatie maandblaadje Maart 2015.  In het verslag van de uiteenzetting van Jan Hermans “Kluizenaarstesels”, was een fout geslopen:  

    Overlopen we de evolutie van een stelsel; dieper in de tijd zien we de verschillende stadia van een stelsel en stellen we vast dat het heelal veel homogener is. De stelsels waren kleiner en stonden dichter bij elkaar. De sponsachtige structuur van het heelal is ontstaan toen stelsels door hun toenemende gravitatie meer materie verzamelden en clusters vormden. De materie in de simulatie is verantwoordelijk voor de structuur en de gravitationele wisselwerking. De donkere materie  energie is verantwoordelijk voor de expansie. “

    Het vernoemen  en rectificeren  van dit gegeven is méér dan waard want deze (foute) stelling geeft een heel ander beeld van het heelal! Dank aan Jan voor zijn opmerkzaamheid.

     

  • Info materiaal voor de nationale sterrenkijkdagen werd afgehaald aan het Cosmodrome. Tijdens de bijeenkomst van Maart  werden de folders en posters uitgedeeld aan de aanwezige leden.

  • Bespreking over de activiteit die we ingericht hadden  naar aanleiding van de zonsverduistering op 20 maart 2015.

  • Betreffende de archiefruimte onder de sterrenwacht: Dirk neemt contact op met de aannemer.

  • In verband met een verhoogde risicofactor werd besloten om de scholengemeenschap niet te betrekken in onze activiteiten tijdens de zonsverduistering.

  • Jan nam de functie van moderator waar, Lambert nam de notulen.

      

Open agenda:

  1. Lichtflitsen op Ceres (Theo)

  2. UFO in Lommel? (Paul)

  3. Draait de maan rond? (Gerard)

  4. Extra info over de temperatuur van zwarte gaten (Jo)

  5. Welke vorm heeft het heelal? (Jan)

  6. Wat is de temperatuur van het heelal?  (Gerard)

  7. Is het heelal eindig? (Gerard)

     De beantwoording van bovenstaande vragen resulteerde in heel wat tekenwerk (met dank aan Jan!), denkwerk , af en toe verbeelding en danspassen (!). Het waren stuk voor stuk boeiende en leerrijke uiteenzettingen, waarvoor dank aan de hele groep! 

  1. De uitleg die we vorige maand toekenden aan het fenomeen “Lichtflitsen op Ceres” bleken toch voorbarige conclusies te zijn. Op dit moment is de sonde Dawn op weg naar Ceres en de beelden die binnenkompen worden beter en beter. We weten nu dat de flitsen reflecties zijn van weerkaatst licht op heldere oppervlaktestructuren. Iemand uit de groep had ook vernomen dat het mogelijk stoomuitbarstingen zouden kunnen zijn als gevolg van sublimatie?  We wachten even tot Dawn korter bij de planetoïde komt en de beelden dan  nét iets duidelijker zijn.

  2. Dit punt werd Paul een beetje opgedrongen, vanwege zijn thuisbasis. Naar het schijnt is er afgelopen week een reportage geweest van iemand in Lommel die een UFO zag en filmde.  We weten nu dat het een geostationaire satelliet was.               

  3. Een volmondig “Ja” op deze vraag en meteen een demonstratie van aardgebonden rotatie door Jan Hermans. Dankzij enkele danspassen van Jan en Gerard weten nu alle aanwezigen dat; ja, de maan draait ook rond haar as en ja, ze is rotatie-gebonden wat wil zeggen dat we van hieruit nooit de achterkant zullen zien en nee, Jan en Gerard hebben(voor zover geweten is) geen dansdiploma!     

  4. Jo bracht nog wat aanvullende info over de temperatuur van de zwarte gaten. Jo wist dat er  niet één soort, maar twee soorten zwarte gaten te vinden zijn in ons heelal. De ene soort kennen we al, die supergrote slokoppen, maar er bestaan ok superkleine zwarte gaten, kleiner dan een atoom. Het zijn deze héél kleine zwarte gaten die superheet zijn. Een afgeleide van onze besprekingen vorige maand.

  5. De vorm van het heelal resulteerde in een bijzonder geanimeerd gesprek met dito tekeningen en verduidelijkingen. We stappen af van het simplistische beeld en wagen ons aan 3D-denkwerk. We zetten de 2D- grafische weergave van de vormingstunnel (van Big Bang tot nu) af tegen 3-dimensioneel denkwerk. Een bijzonder fraaie oefening die ons beeld van het heelal een beetje “duidelijker” maakte.       

  6. De temperatuur van het heelal zoeken we op de thermometer van Kelvin. Op de 2.725 marker meten we de huidige temperatuur van het heelal. Twee punt zeven-twee-vijf Kelvin is koud…….keikoud!!!!

  7. Is het heelal eindig? Een vraag die je heel snel kan beantwoorden met antwoord “Ja”, want eindig in de tijd en “Nee”, want onbegrensd. Hier was meer uitleg nodig. In de vraagstelling werd gerefereerd naar de eindigheid in omvang en dan wordt het een boeiend gegeven. Welke van de drie theorieën ga je volgen?   Steady state, uitdijende heelal of het pulserend heelal?  Elk van deze drie stellingen geeft een ander antwoord op de vraag. We houden het antwoord even achter de hand…… 

    Na een korte pauze werd de beamer opgestart en kreeg de voorzitter het woord voor zijn uiteenzetting over Ruimtepuin.

        

Afval in de ruimte

 

Op 4 oktober 1957 om 22u.48 m.38 s UTC werd de eerste spoetnik gelanceerd door de Sovjet-Unie.

Dit wordt gezien als het begin van het ruimte tijdperk, maar het was ook het begin van de vervuiling van de ruimte. Sinds die tijd zijn er duizenden satellieten van allerlei aard gelanceerd door vooral de Sovjet Unie en de VS. Vooral tijdens de Koude Oorlog werden er langs beide zijden communicatie en spionage satellieten in de ruimte gebracht. Die spionage satellieten waren voorzien van een speciale re-entry module om de gemaakte foto's  terug naar de aarde te brengen, wat ook dikwijls mislukte, waarbij de re-entry module in de ruimte tot ontploffing werd gebracht. Deze techniek werd voor de eerste maal gebruikt in november 1964. Tot nu zijn er ongeveer 5000 satellieten in de ruimte gebracht.

Het ruimte afval bestaat uit: Afgedankte en niet meer werkende satellieten, onderdelen van raketten die gebruikt werden voor de lancering: boosters, brandstoftanks, hitteschilden, gefragmenteerde satellieten en raketonder-delen tgv. een explosie ( tot nu al meer dan 250),fracties van gebotste satellieten (tot nu al meer dan 10).

Enkele voorbeelden: In maart 2000 explodeerde een rakettrap van een Chinese draagraket toe deze een aardobservatiesatelliet in de ruimte probeerde te brengen.In januari 2007 ondernam China bij wijze van militaire krachtmeting een zogeheten Antisatelite missle test, waarbij een verouderde weersatelliet (FY-1C) op een hoogte van 865 km met een raket tot ontploffing werd gebracht. Dit zorgde voor de grootste berg afval in de ruimte die ooit door de mens werd veroorzaakt, waaronder meer dan 2300 stukken groter dan een golfbal. Op 10 februari 2009 kwam een iridium satelliet ( iridium 33) in botsing met een Russische niet meer gebruikte satelliet kosmos 2251

 Enkele cijfers: Meer dan 21.000 objecten groter dan 10 cm, meer dan 500.000 objecten groter dan 1 cm en vele miljoenen objecten kleiner dan 1 cm. Totale massa van alle objecten in de ruimte: meer dan 6500 ton.

 

Slechts 7 tot 8 % van deze massa

bestaat uit nog werkende satellieten.

De grootste stukken die in de ruimte rond zweven verbranden niet of niet volledig als ze terugkeren in de dampkring. Alhoewel de oppervlakte van de aarde voor ongeveer 70% uit water bestaat, gebeurt het toch nog dat zo'n stuk op land en in bewoond gebied terecht komt. De kans om getroffen te worden door een stuk ruimtepuin is nog enkele duizenden malen kleiner dan de kans om getroffen te worden door een blikseminslag.

 Gevaren in de ruimte.

 Het Kessler effect. Het grootste probleem dat ruimtepuin met zich mee kan brengen en waar velen voor vrezen, is het zogeheten 'Kessler effect'. Deze theorie, bedacht eind de jaren '70 door NASA-wetenschapper Donald J. Kessler, die zegt dat de toename van ruimtepuin in lage banen om de aarde een tikkende tijdbom is, aangezien een botsing in de ruimte tussen twee of meerdere ruimtetuigen een heus sneeuwbaleffect van botsingen kan veroorzaken... Als dit ooit zou gebeuren, zouden de nu voor ons meest gewone dingen zoals: GPS, Satelliet TV, internet via satelliet, GSM verkeer over lange afstanden, satellietfoto's voor het weerbericht... volledig weg kunnen vallen. 

ISS: Het ISS heeft in 2014  5 maal een uitwijk manoeuvre moeten uitvoeren om ruimtepuin te ontwijken. Als het ISS door rondvliegend puin wordt geraakt, zou dit catastrofale gevolgen hebben. Tijdens onderhoudswerken aan de Hubble Space telescoop diende men de zonnepanelen te vervangen omdat deze vol inslaggaten stonden. Regelmatig moeten nog werkende satellieten uit hun baan gebracht worden om grote stukken te ontwijken .

 Mogelijke oplossingen:

Men probeert zoveel mogelijk grotere stukken te volgen met radar telescopen en  gewone telescopen voorzien van een CCD-camera.  Zowel NASA als ESA  hebben een onderzoeksteam dat zich alleen met ruimtepuin bezig houdt. NASA wil in 2016 een meettoestel op de ISS plaatsen om de impact van kleine voorwerpen, kleiner dan 1 mm. te meten. Men is nog altijd op zoek naar een afdoend middel om de hoeveelheid ruimtepuin te verminderen. Enkele vb. die onderzocht worden zijn:

Nieuwe satellieten voorzien van een uitklapbaar zeil om die, op het einde van hun leven,  door de aanwezige atmosferische weerstand naar een lagere baan te brengen. Grotere stukken naar beneden halen met kleine raketjes die aan het ruimtepuin wordt vast gemaakt. Door middel van laserstralen het ruimtepuin afremmen waardoor het in een lagere baan komt. De bedoeling is om een stukje ruimtepuin met een brede laserstraal te raken, waardoor een stukje van het ruimtepuin verdampt. Dit verhoogd het volume van het stukje ruimtepuin waardoor het meer hinder ondervindt van de aanwezige atmosfeer, afremt en in een lagere baan komt. Alhoewel lasers al een tijdje bestaan  is dit systeem nog in een prille ontwikkelingsfase. Alle ruimte instanties zijn het er over eens; er moet dringend iets aan het probleem ruimtepuin gedaan worden, maar een echte oplossing is nog niet voor morgen.

Dirk                                                

 

Verslag van de Gedeeltelijke zonsverduistering

Er was al veel over geschreven, 20 maart 2015 – gedeeltelijke zonsverduistering in onze contreien. Zij die op de eerste rij getuige wilden zijn van dit zeldzame natuurfenomeen trokken naar verre oorden. Tony Vanhertum trok deze keer naar de Faeröer-eilanden, in de hoop getuige te kunnen zijn van de totaliteit.  Anderen, het merendeel van de waarnemers bleef binnen de landsgrenzen en hoopten  met z’n allen op een heldere hemel.

 

Hoedanook, op het grasveld naast de school was een flinke delegatie van Noorderkroon neergestreken. De H-alfa kijker van Jo, de Newton van Dirk en Franky, een spotterscope van Dirk en de refractor van Lambert stonden opgesteld en het wachten was op het breken van de overheersende bewolking. Meteen even een interview aan de lokale reporter afgewerkt, links en rechts wat foto’s maken en intussen hoopvol turen naar de plaats waar we de zon hoopten te kunnen zien. De weervoorspellingen werden krampachtig in het oog gehouden, van de ene site naar de andere en terug! Satellietbeelden van onze regio waren vrij duidelijk en  lieten ons nog maar weinig hoop  op verandering. Tijdens de “wachturen”  werd de kijker van Franky gecollimeerd met behulp van de Cheshire collimator van Dirk. Er werden foto’s gemaakt van het plaatselijke wild (bosduiven en een ekster, bezig aan de bouw van haar nest). Enkele bezoekers later werd duidelijk dat deze verduistering aan onze neus zou voorbijgaan. Volharding en het feit dat we alles toch al opgebouwd hadden, maakte dat we met z’n allen de hele cyclus uitgezongen hebben, zonder ook maar één greintje zon gezien te hebben.

 

Was de expeditie helemaal mislukt? Nee, bewolkt of  niet, we hebben effectief drie waarnemingen kunnen doen: 1) tegen het maximum aan om 10.35u werd het merkbaar donkerder. 2) op dat zelfde tijdstip werd het merkbaar kouder en 3) de stroom was NIET uitgevallen. Drie geslaagde waarnemingen!  We kijken uit naar de resultaten van de expeditie van Tony. Met een beetje geluk kan hij straks beelden van een totale zonsverduistering voorleggen.  Fingers crossed! Op onze weblog kan je enkele foto’s van het plaatselijke gebeuren vinden.

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      Lambert

 

Verslag van de Nationale sterrenkijkdagen 2015.

 

De vooruitzichten waren redelijk goed te noemen. Sommige voorspellers gaven een 5/10, andere dan weer een 10/10. De eerste deelnemer arriveerde om 17.00u aan de sterrenwacht, snel daarna al nummer twee. Omdat door de werkzaamheden aan de toren het grasveld omgeschapen was tot een kraterveld, werd besloten op de kijkers op te stellen op de parking, voor de “skihut”. Een goede beslissing want daar is een behoorlijk stuk van de hemel binnen het bereik. We bouwden onze kijkers op aan de kant van de weg. Straatlampen? Geen last van gehad! Job had al vrij snel de poolster te pakken en kon al beginnen met het uitlijnen van zijn kijker. Na de schemering, het was al donker arriveerden nog verschillende Noorderkroners, waaronder onze voorzitter die ook zijn kijker mee gebracht had.  Job en Lambert hadden zich fotografisch bezig gehouden en Dirk visueel. Jan had een stapeltje HAC’s bij, waarin een reportage van onze eclips-activiteit en een foto van Franky. Alle aanwezigen namen een blaadje mee. We noteerden ook dat in een vorige editie van de HAC een opname van de Orionnevel, gemaakt door Job, verschenen is. We kregen al een eerste voorsmaak van de eclipsreis van Tony en enkele bezoekers werden “geëntertaind”.  Vanaf zonsondergang tot 22.30u was de hemel helemaal open. Na 22.30u ging het bergaf. Bewolking deed zijn intrede en je zag het “grijs” verschijnen. Tegelijkertijd merkten we op dat bepaalde dingen begonnen te bevriezen en deze omstandigheden maakten dat we tegen 23.00u de stekkers er uit trokken.  Het was een leuke avond, veel gelachen, heel mooie maanopnames kunnen maken (Purbachs Cross) en verschillende sets van deepsky-objecten kunnen registreren. Afsluiten deden we met een set sfeerbeelden. Een geslaagde kijkavond. Op naar de volgende!

                                                                                                                                                                            Lambert 

 

19:26 Gepost door Lambert Beliën | Commentaren (0) |  Facebook | |