25-08-13

Een nieuwe discipline?

Stom toevallig stootte Lambert op extra mogelijkheden die zijn montering hem te bieden heeft. Een beetje spelen met de motoren leverde onderstaande opnames op. Opnames die Lambert weg laat schrijven onder de noemer "Space Art!. Alle opnames zijn gemaakt in het primaire brandpunt van de guidingscope Orion ED80TCF Triplet APO, single shots Nikon D7000. Combinatie op Mesu 200, Sturing StellarCat - ServoCat en ArgoNavis.

Gastelse heie met Job augustus 2013 043.JPG

Gastelse heie met Job augustus 2013 033.JPG

Gastelse heie met Job augustus 2013 057.JPG

20:58 Gepost door Lambert Beliën | Commentaren (0) |  Facebook | |

Verslagen Juli 2013

 

Een kijkavond in Opitter.

Na een relatief lange periode van slechte omstandigheden hadden Job en Lambert zich voorgenomen om meteen toe te slaan als het nachtelijke weer in hun voordeel zou uitdraaien. Zoals we al lang weten zijn het steeds de aanhouders die winnen en ja……ook deze keer!

De weersvoorspellingen waren euforisch; de zomer zou eindelijk gaan beginnen, in de eerste week van juli. Job en lambert beslisten om, daags voor de ZON-dag, uit te rukken en nog eens heel intens te genieten van een heldere, maanloze nacht. Op 6 juli om 21.30u werd rendezvous gegeven op het dorpsplein van Opitter, om dan in een kolonne (van twee voertuigen!) héél rustig over de stoffige, onverharde zandweg de waarnemingsplek te bereiken. Lambert had daags voordien even poolshoogte genomen om te zien welke gewassen dit jaar op de velden gezaaid waren. Heel voornaam, want het laatste wat we willen is in het holst van de nacht een boze boer te moeten trotseren. We kozen voor een pas gemaaid veld zodat we geen schade zouden aanbrengen aan gewassen. Ja, je moet met alles rekening houden! Onze nieuwe stek lag een 100-tal meter noordelijker dan de plek die we gewoon zijn, een te verwaarlozen detail! Tijdens de opbouw van de kijkers werden  de nieuwe coördinaten ingegeven en hopla, aan ’t werk.

Nog voor het helemaal (als je dat zo al mag noemen) donker werd viel ons al op dat we met een hoge luchtvochtigheid te kampen zouden krijgen. De telescoopbuizen werden snel onder “airco” gezet en alles wat mogelijk kon aandampen werd voorzien van dauwlinten. Enkele uren later bleek het helemaal geen luxe te zijn, maar broodnodig. We hebben ons geamuseerd, allebei een beetje tegenslag gehad met het kalibreren, maar ondertussen genoten van talloze satellieten, enkele flitsers, verschillende heldere en minder heldere meteoren en weer een hele rits opnames die we hebben kunnen schieten.

Beide waarnemers hadden een nieuw oculair mm en waren benieuwd naar de performantie van hun laatste aanwinst. De oculairs in kwestie zijn van het merk Astro Professional SWA (!!!), een 32 mm oculair met een beeldveld 72° en een heel sublieme (verlichte) kruisdraad. Beide heren waren meer dan tevreden over hun nieuwe aanschaf. Omdat Lambert vorige keer een test had gedaan met het fotograferen door de APO en hij aangenaam verrast was door het resultaat, werd besloten op dit nog eens over te doen. Visueel werken met de astrograaf en fotograferen door de volgkijker. Een serie van 70 beelden was het uiteindelijke resultaat. Op vele opnames zijn meerdere deepsky-objecten te vinden en méér dan eens werden satellieten en meteoren mee op de “plaat” gezet. Het was een leuke nacht. Niet helemaal helder zoals we het graag hebben want een beetje van dat zomerse grijs zorgde ervoor dat we niet dat contrast kregen dat we zochten. Nog maar een geluk dat de nachten weer langer worden J. We sloten af toen de zon al behoorlijk tegen de horizon zat te prikken, reden naar huis en kropen moe, maar voldaan om 06.30u onder de lakens. Snel een beetje slapen want, diezelfde namiddag had Noorderkroon een andere activiteit, de ZON-dag!

Verslag van de ZON-dag.

En die ZON-dag, een alternatief voor de Nationale Sterrenkijkdagen 2013, die viel op…..ja….zondag 7 juli, in de eerste maand van onze zomerstop! De ZON-dag stond helemaal in het teken van de zon. We hadden ons bij aankondiging meteen ingeschreven als landelijk waarnemingspost. Het secretariaat regelde de nodige publiciteit, posters, flyers en internetgazet. VVS zorgde voor landelijk bekendheid via een speciaal opgerichte website, via het VVS-portaal en met het verspreiden van posters en flyers op grote schaal.

Zondag, 15.15u: de eerste deelnemers waren kwamen toe en begonnen met het opbouwen van de standen. Op het terras van “de Bever” zat een massa volk. Gewoon beginnen , de rest gaat vanzelf! Tony arriveerde en zette de C8 met Mylarfilter op, Dirk bemande zijn gefilterde Newton en een gefilterde birdspotter, onder de koepel de gefilterde Skywatcher van Tony en Jo met zijn H-α kijker. Deze laatste bleek (zoals verwacht) een groot succes te zijn. Lambert zette met hulp van Job zijn zwarte tent op met binnenin een groot scherm en projecteerde een, voor de gelegenheid samengestelde, presentatie over de zon. Dankzij de verduistering door de zwarte tent en de schaduw van de bomen was het perfect mogelijk om op klaarlichte dag een “openlucht-“ presentatie te geven.

Aan het werk op het waarnemingsveld, aan de voet van de sterrenwacht. Dirk, Job, Jo, Tony en Lambert vingen met veel enthousiasme de vele bezoekers op en gaven, daar waar nodig, uitleg over hetgeen ze zagen. We troffen het; op de zonneschijf was een heel fraaie ketting van zonnevlekken te zien. De bezoekers hebben die in alle rust kunnen bekijken en vergelijken in de verschillende kijkers. Dirk speelde het klaar om enkele fotografische opnames te maken van de zonnevlekken. Ondertussen was het bij Jo een af en aanlopen van bezoekers. Blijkbaar had men vrij snel door dat een H-α kijker iets heel speciaals is. De uitleg die Jo verschafte werd gelinkt aan de presentatie die enkele meters verderop continue liep. Je merkte vrij snel dat de uitleg die de bezoeker van ons meekreeg ok was en de bijhorende impressies door de diverse kijkers zeer in de smaak viel. De H-α kijker bracht duidelijk een meerwaarde aan deze activiteit. Jo was heel vlot om duiding te geven bij hetgeen men zag, hoe men moest kijken en, ja hoor…..je mag daar best aan draaien! De opvang van de bezoekers was meer dan goed, de diversiteit die we aanboden was idem, de kriek was lekker, de zon scheen en alle mensen goedgezind……méér moet dat niet zijn! 

Ondertussen kwam ook Jan aan en hielp mee de bezoekers wegwijs te maken onder de koepel. Naderhand kwamen ook Fons met schoonzoon aan, zagen we Theo en Paula, en maakten we een voorzichtige schatting van de aanwezigen. Een beetje moeilijk, want het terras zat tsjokvol, zelfs tot op een deel van de weide. Aangezien we continue in hun beeldveld bewogen en mensen, kriskras door elkaar, ons kwamen bezoeken, mogen we toch beslissen dat het allemaal bezoekers waren! We hielden onze schatting op een 150/200 mensen! We waren zeker niet alleen!

Wat houden we over aan de ZON-dag? Een goed gevoel, een perfecte samenwerking, een  serie fraaie beelden die onze herinneringen hieraan onderschrijven en, heel voornaam…….we waren weer actief in het veld. Een geslaagde actie, dank zij de bereidwillige inzet van onze Noorderkroners, zelfs tijdens de zomerstop! Het mag best eens gezegd en gedrukt staan: een organisatie loopt pas van zodra je met een minimum aan voorbereiding en inspanning een ploeg mensen in het veld krijgt die zich belangeloos inzetten voor de gemeenschap. Proficiat, Noorderkroners en vooral…bedankt!  Tot volgende editie!

LBe

 

Ongewoon natuurverschijnsel te verwachten?

Wanneer de aarde normaal gesproken door een baan van stof, afkomstig van een komeet beweegt, resulteert dat in een meteorenregen. We zien dat bijvoorbeeld elk jaar in augustus gebeuren wanneer onze aarde door het spoor van stofdeeltjes beweegt, dat de komeet 109P/Swift-Tuttle heeft achtergelaten. Het resultaat is: de Perseïden. Ze zijn herkenbaar als streepjes licht (in de volksmond vallende sterren) die langs de hemel schieten. We zijn er dan getuige van hoe stofdeeltjes in de atmosfeer verbranden.

De komeet ISON, die in november van dit jaar langs de aarde suist, lijkt een verrassing voor ons in petto te hebben. Uit computermodellen - die de achtergelaten baan van stof in kaart brachten - blijkt dat ISON ons krap twee maanden later nog eens gaat trakteren op een wel heel bijzondere meteorenregen. De modellen wijzen erop dat de aarde zich op 12 januari 2014 door die baan van stof beweegt waardoor de stofdeeltjes met onze atmosfeer in aanraking komen.
Volgens computermodellen mogen we dus in januari 2014 ook een meteorenregen verwachten. Toch zal deze er heel anders uitzien dan de Perseïden, zo voorspelt onderzoeker Paul Wiegert. Het stofspoor dat ISON achterlaat, bestaat namelijk uit heel fijn stof dat met een snelheid van zo’n 56 kilometer per seconde in de atmosfeer belandt. Omdat de stofdeeltjes enorm klein zijn, zal het bovenste deel van de atmosfeer deze deeltjes al heel snel afremmen. “In plaats van in een lichtflits te verbranden, zullen ze slechts heel langzaam naar beneden dalen” vertelt Wiegert.

Van die meteorenregen gaan wij dus waarschijnlijk niets zien want het kan wel maanden of jaren duren voor de stofdeeltjes zich uit de bovenste laag van de atmosfeer losmaken. Maar dat wil niet zeggen dat er dan helemaal niets te zien is. Het is mogelijk dat het stof, zo lang het zich daarboven in de atmosfeer bevindt, lichtende nachtwolken veroorzaakt. Dat zijn wolken die blauwachtig licht afgeven. Recent onderzoek heeft namelijk uitgewezen dat deze wolken ontstaan door toedoen van ruimtestof. Het stof doet dienst als verzamelpunt voor watermoleculen. Die vormen ijskristallen rond het stof en zo ontstaat een ‘ijzige’ lichtende nachtwolk die nog een tijdje na zonsondergang het zonlicht weerkaatst. Het is dus helemaal niet ondenkbaar dat deze vrijwel onzichtbare meteorenregen de basis zal leggen voor het ontstaan van deze bijzondere wolken.

En dat is zelfs niet de enige reden waarom de verwachte meteorenregen zo ‘ongewoon’ is. De modellen van Wiegert voorspellen namelijk nog iets helemaal anders. “De meteorenregen gaat onze planeet tegelijkertijd vanuit twee richtingen raken.” Als de aarde zich door het stofspoor van de komeet beweegt, krijgt ze namelijk te maken met twee stofwolken. De ene wolk volgt de komeet ISON, richting de zon. De andere beweegt zich in tegengestelde richting van de zon weg, omdat het laatstgenoemde stofspoor door de zonnestraling wordt weggeduwd. Naar verwachting gaan de beide stofsporen de aarde tegelijkertijd aan twee tegenovergestelde zijden raken.  Volgens mij is zo’n dubbelslag nog nooit voorgekomen,” stelt Wiegert.

Als komeet ISON de huidige computermodellen blijft volgen worden alle verwachtingen ingevuld en krijgen we dus eind 2013 een pracht van een komeet te zien die nadien ook nog voor een heel ongewoon natuurverschijnsel zal zorgen. We kijken er nu al naar uit…

 

Jan

 

20:47 Gepost door Lambert Beliën | Commentaren (0) |  Facebook | |